Οι ερευνητές κατάφεραν να μελετήσουν γενετικό υλικό του πρώτου ανθρώπινου είδους που έζησε στη Γη. Αυτό έγινε χρησιμοποιώντας πρωτεΐνες που βρέθηκαν σε απολιθωμένα δόντια ηλικίας 2 εκατομμυρίων ετών.
Δείτε επίσης: 8 μυστήριες υπόγειες πόλεις: Απόκοσμες πολιτείες από το παρελθόν!
![ανθρώπινο είδος](https://cdn.secnews.gr/wp-content/uploads/2023/11/08165953/%CE%A4%CE%BF-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF-%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B9%CE%BD%CE%BF-%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%AD%CE%B6%CE%B7%CF%83%CE%B5-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%93%CE%B7.jpg)
Η νέα μελέτη έχει δημιουργηθεί από μια ομάδα ερευνητών πρωτίστως από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης στη Δανία και το Πανεπιστήμιο του Κέιπ Τάουν στη Νότια Αφρική. Σκοπός της μελέτης είναι η ανίχνευση του μακρινού γενεαλογικού δέντρου των ανθρώπων, που έχει μεγάλη σημασία για την επιστήμη.
Η έρευνα θα βοηθήσει τους παλαιοανθρωπολόγους να καταγράψουν τις διαφορές στα απολιθώματα, που οφείλονται είτε σε φυσικές παραλλαγές μεταξύ ανδρών και γυναικών (σεξουαλικός διμορφισμός), είτε υποδηλώνουν ξεχωριστά ανθρώπινα είδη.
Όταν αναφερόμαστε σε χρονοδιαγράμματα της τάξεως των χιλιάδων και των εκατομμυρίων ετών, η απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις είναι πολύπλοκη. Το μόριο του DNA είναι εύθραυστο και μπορεί να αποσυντεθεί εύκολα. Έχει γίνει και παλιότερα η αποκρυπτογράφηση του πυρηνικού DNA από υπολείμματα ανθρωπίνης ηλικίας 430.000 ετών, αλλά δυστυχώς η διαδικασία δεν οδήγησε σε αποτελέσματα.
Οι πρωτεΐνες είναι πιο γερές και μπορούν να μεταφραστούν σε μια ακολουθία αμινοξέων που προέρχεται από το γονιδίωμα. Παρόλο που δεν είναι τελείως ακριβές, αυτό το αποτέλεσμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μία λογική εκτίμηση για τη γενετική συσχέτιση όταν δεν είναι δυνατή η ανάγνωση των ίδιων των γονιδίων.
Δείτε ακόμα: Αρχαία σύμβολα να είναι η πρώτη γραπτή γλώσσα του κόσμου
![](https://cdn.secnews.gr/wp-content/uploads/2023/11/08171918/6259b07a230000c4db139d32.jpg)
Σε αυτήν την περίπτωση ερμηνεύτηκαν δεδομένα από το σπήλαιο Swartkrans, που βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Γιοχάνεσμπουργκ και αποτελεί σημαντική τοποθεσία αρχαιολογικού υλικού, που περιείχε σμάλτο δοντιών. Οι ερευνητές πίστευαν ότι αυτά τα απολιθώματα ανήκαν στον αρχαίο συγγενή μας, Paranthropus robustus.
Μετά τη σύγκριση των αποτελεσμάτων τους με τα δεδομένα DNA από άλλα απολιθώματα και τα σημερινά ανθρωποειδή – από ουρακοτάγκους μέχρι ανθρώπους – οι ερευνητές έδειξαν με βεβαιότητα ότι ο P. robustus ανήκει σε μια “παρελθοντική” εξελικτική γραμμή που περιλαμβάνει επίσης τον Homo sapiens, τους Νεάντερταλ και τους Denisovans.
Η ομάδα δηλώνει ότι οι δόντια που βρέθηκαν σε καλή κατάσταση και είχαν θαφτεί βαθιά σε μια περιοχή που συνήθως δεν υπάρχει υγρασία, μπορεί να οφείλονται στις απροσδόκητες πλημμύρες. Αυτό μπορεί να περιορίσει τον αριθμό άλλων απολιθωμάτων που μπορούμε να βρούμε όπως αυτό, αλλά οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται εδώ μπορούν να εφαρμοστούν και σε άλλες περιοχές.
«Αναμένουμε ότι αυτή η προσέγγιση μπορεί να εφαρμοστεί ευρέως σε γεωλογικά συγκρίσιμες τοποθεσίες εντός της Νότιας Αφρικής και πιθανώς ευρύτερα σε ολόκληρη την ήπειρο», λένε οι ερευνητές.
Δείτε επίσης: Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν γυναίκα «βαμπίρ» του 17ου αιώνα στην Πολωνία
Η μελέτη είναι διαθέσιμη στον διακομιστή προεκτύπωσης bioRxiv, αλλά δεν έχει ακόμη αξιολογηθεί από τους ειδικούς.